Pag-asang Kinaingat-ingatan

Binuhay ka sa pawis at luha

Niluwal ka sa mundong iba

Ikay nanggaling sa pusong banal at hinirang

Wala kang kawala sa pag-ibig na inalay sa langit at sa tao

Wala kang magagawa kundi humarap sa hamon,

Sa isang hinaharap na maaring masalimuot at madugo

Tanggapin mo na lang ang katotohanan na ikaw man din ay hinirang

Napiling gumanap bilang tagapagdala ng katotohanan

Tagapaghatid ng pag-asa sa mga hindi nakakakita sa halaga ng buhay

At sa ganong paraan ay iyong maiintindihan kung bakit ka isinilang na iba

Na ika’y pinagpala

Dahil pilit mo mang layuan

Pilit mo mang itaboy

Hahabulin ka ng usok ng takot

Susundan at susunduin ka ng apoy ng katotohanan

Di baleng ituring kang halimaw

Di mabasa, di malinaw

Tatayo ka at ililipad ng mga pakpak ng iyong kamalayan

Ang ugat na nag-uugnay ng iyong puso at isipan

Ang siyang magtuturo ng daan patungo sa ligayang iyong pinaka asam-asam

At sa salamin ng nakaraan ay iyong masisilayan

Ang katotohanang nababalot ng hiwaga at kulay

Ikaw ay isinilang, binuhay, hinubog, at sinanay

Para sa isang digmaan na tanging ikaw lang ang maaaring mamuno

Upang tagumpay na nakalaan sa mga aping katulad mo ay makamtan

Explore posts in the same categories: Uncategorized

Tags: earnest hope, poems, tagalog

You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.